( Bölüm 1 )

        Haydi gelin ben sizi bu hafta şöyle güzel bir mavi-yeşil yolculuğa çıkartayım.
         BENDENSİNİZ …!
        Marmara’nın güney-doğusunda , göl kenarında şipşirin bir köy : GÖLLÜCE .
        Hakikaten , İznik’in en güzel köylerinden biri ; doğal , bakir , el değmemiş , nefis manzaralı ,
    sessiz , sakin  yani insanı cezbeden ne varsa hepsi BURADA .
        İznik’ten 10 km sonra ilk durak KARACAKAYA . Buraya adını veren , gölün içine girmiş vaziyette     dik ve mağrur bir kaya parçası. Hemen yanı başında yeşillikler içerisinde güzel ve şirin bir restaurant .
    Burada balık çorbası , sazan balığı kıskısı ve yayın balığı şişini mutlaka denemelisiniz.
        Devam ediyoruz , 200-300 metre kadar ileride , dağ , göl ile kucaklaşmış , muhteşem bir görüntü ,
    nefis bir manzara .
        Biraz ileride göl içinde kuma gömülü olan mermer sütunlar ve kırılmış vaziyette tarihi yapı taşları.     Sanırım eski Lahit olabilir. Aslında , bu sütunlar tekrar eski şeklinde onarılsa ve o eski yapı canlandırılırsa
    Ne güzel olur diye hep hayal etmiş ve düşünmüşümdür.
        Haydi burada durup biraz göle girelim. Daha göle adımınızı atar atmaz , ani bir hareketle panik
     yapıp kaçan sürü halinde küçük gümüş balıkları sizi karşılıyor.
        Su ; temiz , berrak ve nefis. İnsanı rahatlatan ve huzur veren bir ortam. Hatırlıyorum , çocukluğum
    da , biz bu göl suyunu içme suyu olarak kullanıyorduk. Hatta göl suyu ile demlenen çayın , tadı ve lezzeti bir     başkaydı.
        Hem biliyor musunuz  , vücudunuzda , yara  ,bere , çıban falan varsa  göl suyu onlara çok iyi geliyor ,
    hemen yumuşatıveriyor. Saçlarınıza da bir yumuşaklık kazandırıyor.
        Neyse suda fazla eğlenmeyelim. Daha göreceğimiz çok yer var. Biraz ileride yolun sol tarafında ahşap         bir restaurant var. Onu geçince keskin bir viraja geliyorsunuz. Sağınızda    göl kenarında o güzelim incir     ağaçları. Siz hiç Göllüce’nin  İnciri’nden  yediniz mi ? İddia ediyorum , değil Türkiye’nin belki de Dünyanın
    en tatlı ve lezzetli inciri burada yetişiyor. Hele birde dalında olgunlaşmışsa hakikaten BAL-KÜPÜ .
     O zaman siz , sırf incir yemek için eylül ayı başlarında burayı ziyaret etmelisiniz.
        Köylülerimiz çok misafirperverdirler. Size incir ikram ederler. Zaten inciri pek ticari amaçla yetiştiren     yok. Unutmadan , buranın incirlerinden yapılan reçelin tadı da bir başka.
        Burasının adı : Büyük Burun  , eskiden IRIP YERİ (balık tutmak için büyük ağ atılan yer) olarak     kullanılmış. Irıp çekilmeden önce sandalla göle kaynatılmış mısır ve buğday atılırdı. Sonrada bu büyük  balık     ağı yüzlerce metreden sandalla göle çevirme yapılır ve her iki kenarından kalın halatlarla  kenara çekilirdi.
        Ağ kenara geldiğinde kilolarca sazan , yayın , akbalık  ve  kepekleme balığı yakalanırdı. Oysa şimdi ,     yanlış avlanma yüzünden gölde balık azaldı. Bu yakalanan sazanlardan , kışın yemek için Turşu Balığı     yapardık. Şöyle kuru soğanla yenildiğinde tadı bir başkadır.
        Ayrıca azda olsa altın sarısı İSTAKOZ avcılığı da yapılıyor. İznik gölü’n de bilindiği üzere dünya da     ender bulunan tat ve lezzette istakoz yetişiyor.  Ne yazık ki yanlış avlanma sonucu onlarda azaldı. Çok yüksek     protein ihtiva eden istakoz etinin cinsel gücü artırdığı içinde yoğun talep görüyor. Fakat gerçekten bembeyaz     ve nefis bir tat. Hele birde salata ve sotesini denemenizi tavsiye ederim.
        Bu Büyük Burun mevkisinin  , eski ırıp yeri olmasından dolayı burada oltacılar pek eksik olmaz.     Balıkçı diliyle ’’ İyi balık yaptığı ’’ söylenir.
        Sahilde yol boyunca uzanan dikenlikler var. Peki siz hiç , Göllüce’nin tabiriyle DİKEN ÜZÜMÜ
    Yani Böğürtlen yediniz mi ? tavsiye ederim , bir deneyin, hatta bununda nefis reçeli oluyor.

                                   …………

Yazımızın geri kalanını haftaya okuyabilirsiniz

                            Kalın sağlıcakla

1737 kez görüntülendi.

Yazara ait diğer yazılar AH BE HASAN AMCA ..!BUDAMA USTA İŞİDİR...